Hoe “unfuckwithable” ben jij?

Reading Time: 3 minutes.
Gepubliceerd op LinkedIn

Unfuckwithable? Zonder dollen… deze term is zeer van toepassing op waar we allemaal vandaan komen. Voor de contaminatie aan gedachten, en voordat we zijn geloven in dat we moeten voldoen aan vreemde eisen; dat we een perfecte moeder, echtgenote, succesvolle vrouw moeten zijn met een florerende carrière en dat we het allemaal op een rijtje moeten hebben, altijd en overal en het liefst zonder schuldgevoel. Ook ik als mens (ja een Life coach is ook maar een mens), glij wel is uit, vergeet mijn eigen lessen en ervaar momenten dat ik het echt allemaal niet meer weet.

Continue reading “Hoe “unfuckwithable” ben jij?”

Vrouwen en onzekerheid

Reading Time: 2 minutes.

Leestijd: binnen [est_time] wijzer.

Vrouwen en onzekerheid, het lijkt wel een epidemie, bijna elke vrouw ‘lijdt’ eraan. Maar vrouwen hebben ook het grootste ego wat er is, wist je dat?
Veel vrouwen hebben last van onzekerheid, minderwaardigheidscomplexen, moeite met hun lijf te accepteren, of vergelijken zichzelf constant met andere vrouwen en krijgen last van jaloezie.

Maar wat heeft onzekerheid nu met het ego te maken denk je?

Je kunt het ego op allerlei manieren beschrijven en ik doe dat op mijn manier. Het ego, is een soort overlevingsmechanisme, het zoekt in de buitenwereld naar iets om zich aan te vullen omdat het altijd denkt een tekort te hebben, niet goed genoeg te zijn, bevestiging nodig te hebben van zijn ouders of baas, partner, etc. Het denkt altijd in termen van buiten naar binnen. Het doet echt alles om te krijgen waarvan het denkt een tekort te hebben. De formule is als volgt:

Jij + Bevestiging / Geld / Carrière / Partner / Kinderen = complete Jij = Super jij

Dit “jij” heeft iets nodig om zich goed te voelen, beter te voelen, meer waard, vervult of tevreden of compleet. Deze “jij” gaat er dus vanuit dat je geboren bent met een tekortkoming, een handicap als het ware. Echter hier komt het; je bent geboren met alles wat je nodig hebt.

I removed your ego and it turns out thats what was clogging your reality. Vrouwen en onzekerheid.Wat gebeurt er als je onzeker bent?

  • we identificeren ons met onzekere gedachten (ik BEN lelijk, MIJN lichaam is lelijk)
  • we nemen aan dat die gedachten ook echt waar zijn (bedenk zelf maar waarom jij vindt dat je lelijk bent)
  • we voelen ons onzeker (je voelt je lelijk als je denkt ‘ik  BEN lelijk’)

 

JIJ + ONZEKERE GEDACHTEN = ONZEKERE JIJ

Je hebt er niets voor hoeven doen; je hebt klakkeloos aangenomen dat deze gedachten ook echt waar zijn. Hoe gek is dat? Daarom is bewustwording zo belangrijk in het hele proces. Begrijpen dat jij niet je gedachten bent. Begrijpen dat jij niet eens je lichaam bent… Begrijpen dat je werkelijk uniek bent. We zijn als uniek exemplaar in de wereld gekomen. Er is er maar 1 van jou!

Onzekerheid kan daarom alleen maar aanwezig zijn, en hand in hand gaan met het ego. En daarom hebben vrouwen echt een heel groot ego. Het probleem ligt namelijk dat je gedachten voor waar aanneemt en de realiteit volledig negeert.

De realiteit is namelijk dat er zo’n 3.3 miljard vrouwen zijn op deze planeet en geen is hetzelfde! Dat jij die ene vrouw bent van die 3.3 miljard vrouwen die er zo uit ziet! En dat alleen al maakt jouw prachtig. Hoe ga jij je vergelijken met de andere 3.299.999.999 andere unieke exemplaren? Ik zeg je, ga jij die uitdaging maar lekker aan, het is een onmogelijke taak en daarbij ook totaal zinloos.

JIJ – ONZEKERE GEDACHTEN = SUPER JIJ

Gewoon super jij, niets meer aan toevoegen zou ik zeggen.

het was nooit een jurk. Vrouwen en onzekerheid

Op een dag krijgt Diederik een gigantische schop onder zijn kont.

Reading Time: 2 minutes.

Ego Eckhart TolleDiederik is een aardige vent. Ingewikkeld, maar aardig. Hij is wel erg overheersend maar tegelijkertijd heb je dat eigenlijk helemaal niet zo door. Hij heeft een hele beschermende rol bij vrouwen en mannen wil hij ook regelmatig helpen met verdedigen en het woord voeren. Hij is heel slim, hij  heeft altijd wel een mening, ook wel erg bevooroordeeld hoor, maar ach, dat is toch iedereen? Soms is hij ook heel bot hoor, maar hij is er altijd voor mij. Als iemand vervelend is tegen me, dan staat hij voor mij klaar, als er nare gebeurtenissen zijn weet hij hoe ik die kan vergeten en als ik het even niet meer weet, dan heeft Diederik zo een oplossing voor me.

Ja, soms is het wat benauwend. Dan denk ik wel is: ‘Diederik, ik kan het zelf wel. Bemoei je toch niet overal mee.’ Maar ja Diederik is nou eenmaal zo iemand die er altijd is voor je, soms op de achtergrond maar heel vaak toch wel gewoon op de voorgrond en dat is toch wel erg fijn. Hij zorgt ervoor dat ik mij belangrijk voel, dat je altijd het gevoel hebt dat er een helpende hand is en ja die bescherming voelt ook wel erg fijn, snap je?

Maar ja soms bekruipt me een gevoel van onzekerheid, dan denk ik wel is, wat zou ik zonder hem zijn? Wat zou ik dan doen? Hoe zou ik de dingen aanpakken? Ik? Wie ben ik eigenlijk zonder hem? We zijn zo verweven met elkaar dat ik me het heel moeilijk kan voorstellen om zonder hem te zijn. Maar het maakt me wel erg nieuwsgierig. Ergens weet ik van binnen wel dat ik zijn goedkeuring en toestemming niet nodig heb. Ook zijn mening laat ik soms wel is waaien en dan ga ik gewoon af op mijn intuïtie. Maar ja, dan voelt Diederik zich echt heel erg aan de kant gezet, en dan begint ie me te tetteren in mijn oor en dan wordt ik weer onzeker, dus soms luister ik maar naar hem, want tja ik wil hem ook geen pijn doen en die intuïtie laat het soms afweten door dat getetter.
Het is een ingewikkelde relatie zeg maar met het ego. Maar er komt een dag dat ik hem echt een schop onder zijn kont geef.

Thought makes a great servant but a terrible master. Fortunately, learning to master your thinking is as simple as understanding how the mind works at a deeper level. – Michael Neill www.InsideOutRevolution.com

Valkuil: Pleasen als overlevingsmechanisme

Reading Time: 2 minutes.

pleasenJe kent ze wel, die ontzettend lieve mama’s die altijd voor iedereen klaarstaan. “Doe een ander een plezier” is een hele mooie eigenschap, maar het kan ook een valkuil zijn, net als de picture perfect mama’s, die altijd om door een ringetje te halen hun kids wegbrengen en de allerleukste feestjes geven. Op hakken, of course! Misschien ben jij een ‘pleaser’ en sta je altijd klaar voor iedereen, ook al ontbreekt het jezelf aan tijd en energie… Als je je herkent in de volgende omschrijving, dan zou je maar zo in de categorie pleasers kunnen vallen:

Je weet precies hoe je anderen op hun gemak moet stellen, je bent makkelijk en open in de omgang, je vindt een goede sfeer belangrijk, geeft anderen de ruimte en bent heel gevoelig voor signalen van buitenaf. Daarentegen ben je misschien ook vaak teleurgesteld wanneer mensen alles wat je voor ze doet voor lief nemen en je niet altijd bedanken. Je negeert ook vaak je eigen behoeften en zet jezelf op de laatste plaats. Nee zeggen vind je ronduit moeilijk en grenzen aangeven is al helemaal geen sterk punt.

In veel gevallen komt het voor dat een pleaser claimt, zonder zich daar bewust van te zijn. Stel dat je iets krijgt van een zogenaamde pleaser. De eerste keer ben je verrast en blij dat je een cadeau krijgt.  De volgende keer dat jullie elkaar zien, geeft ze je weer iets. Je zegt dat het echt niet nodig is, maar toch, wat fijn. Als iemand blijft geven, begin je je onprettig te voelen en schuldig, maar je zegt dit niet want je wilt niet kwetsen omdat je weet dat ze het goed bedoeld. Toch voel je het als claimgedrag omdat je het gevoel krijgt dat je iets moet teruggeven- of doen.

Verwachtingen van een pleaser “Diep van binnen verwacht ik eigenlijk wel iets terug maar dat zeg ik natuurlijk niet. Diep van binnen wil ik de bevestiging dat ze minstens net zoveel voor mij zou doen. Op een moment dat ik iets aan iemand vraag, terwijl ze op dat moment geen tijd heeft, word ik boos. Ik heb je toch altijd alles gegeven? Waarom help je mij nu niet?! Stank voor dank!”

Balans. Schuldgevoel zorgt ervoor dat je iets wilt doen zodat een vervelende situatie wordt opgelost. In die zin is het een meetinstrument: is onze vriendschap nog in balans? Als je blijft geven dan ontstaat er een scheve verhouding. De druk voor de ander wordt te groot want het schuldgevoel groeit zonder dat de ander dat wil. Pas op, want vriendschappen kunnen hierop stuklopen.

4 Tips om te voorkomen dat jouw ‘please’ gedrag verkeerde vormen aanneemt:

– Bepaal jouw behoeften en schrijf ze op. Je hoeft niet altijd alleen maar dingen te doen die in het teken van een ander staan.

– Werk aan je eigenwaarde. Jezelf oké vinden, niet afhankelijk zijn van de bevestiging van de ander, dat is ook leren zorgen voor jezelf.

– Nee zeggen zonder je schuldig te voelen, dat is jouw uitdaging.

– Leer kritiek te ontvangen zonder meteen het gevoel te krijgen dat je niet goed genoeg bent. Gebruik je onderscheidingsvermogen; de kritiekpunten die je niet herkent, laat je voor wat ze zijn.

3 stappen om blokkades in jezelf op te ruimen

Reading Time: 2 minutes.

stepping stonesIedereen heeft ze: blokkades. Maar wanneer de boodschap achter de blokkades wordt ontrafelt, worden het ineens ‘stepping stones’ die je verder helpen op je pad. Sandra geeft drie concrete tips die je helpen om van een blokkade een stepping stone te maken.
Continue reading “3 stappen om blokkades in jezelf op te ruimen”

Wat kies jij: lekkere appel met gif of lekkere appel zonder gif?

Reading Time: 3 minutes.

heks met giftige appelWat nou bewustwording? Wat nou veranderen? Nee, gemak is het toverwoord. Gisteravond zat ik met mijn vriendin te discussiëren, want soms denken we allebei echt dat de we helemaal gek zijn geworden in deze wereld.
Als je mag kiezen tussen een appel met gif en zonder gif voor je kind, wat kies je dan? Continue reading “Wat kies jij: lekkere appel met gif of lekkere appel zonder gif?”

De droom en de boodschap

Reading Time: 3 minutes.

Verleden, Heden, ToekomstBoodschap van mijn onderbewustzijn.

Ik sta in een groot huis. Alles is wit. Er liggen in de hal drie lichamen, keurig gewikkeld in witte bandages, van top tot teen. Ik wil ze uit mijn huis verwijderen maar ze zijn te zwaar. Ik ren naar buiten voor hulp… Continue reading “De droom en de boodschap”

Spiritualiteit & Life Coaching

Reading Time: 2 minutes.

spiritualiteit-en-life-coachingSpiritualiteit en Life Coaching gaan samen in de sessies bij de Nieuwe Dertiger. Spiritualiteit loopt als een rode draad door de coachingsessies heen. Maar wat betekent dat voor jouw ontwikkeling en wat pas je dan toe in de praktijk? Continue reading “Spiritualiteit & Life Coaching”

Ik kan het niet

Reading Time: 2 minutes.

ik kan het niet20 jaar geleden stond ik voor het laatst op de skies. Ik had skilessen gehad maar de skilerares zei dat ik het niet begreep. Ik was onzeker en snapte inderdaad geen hol van wat ze bedoelde. Uitnodigingen voor skivakanties liet ik vanaf dat moment aan me voorbijgaan. Continue reading “Ik kan het niet”

Brainfart from the Heart

Reading Time: 4 minutes.

Her-inneren, her-inneren
Mijn brainfart zal voor velen niets nieuws zijn, maar soms moet je je iets (vaker dan eenmaal) her-inneren om het juiste resultaat te behalen. Ik wil het toch delen met jullie want wie weet werkt dit ook voor jou en het kan voorkomen dat je in de pijn of verdriet blijft hangen in plaats van dat je het transformeert.

NLP en meer…
Ik ging gisteren naar een workshop van Robbert de Vries (@_Roodbaard). Het was een “NLP en meer..” workshop. Ik ging daar duidelijk heen met een reden. In eerste instantie voor mijzelf en voor mijn vriendin Sabrine die een uit de box idee wel kon gebruiken.

‘Phoenix moe’
Mijn reden was dat ik ‘Phoenix moe’ was, de opleiding die ik volg confronteert mij in dit laatste jaar zo met wat ik nog te nemen heb in dit leven. Het voelt zwaar, mijn familiegeschiedenis, oorlogen, Duitsland, Indonesië, Nederland, slachtoffers en daders in mijzelf die ik heb te verenigen. Ik worstel van binnen intens met deze materie en ben tegelijkertijd ook zó bereid om het allemaal aan te gaan terwijl ik ook door wil gaan zonder de zwaarte steeds maar te voelen.

Buigen is het antwoord. Buigen, aannemen en ook daar laten wat niet van mij is, het laten aan ‘het grotere geheel’ (=loslaten). Maar de oefeningen en suggesties die ik meekreeg om toe te passen werkte op één of andere manier niet voor mij. Ik miste iets. En dat merkte ik, want waar anderen mij alleen maar zien groeien heb ik het gevoel dat ik regelmatig blijf ‘hangen’ en weet dat het anders kan en sneller.

En voor de duidelijkheid, het is niet Phoenix die dit niet goed meegaf, maar ík die er iets niet mee deed op mijn manier. Iedereen heeft een bepaalde ingang waardoor kwartjes vallen, inzichten komen en ineens het licht wordt gezien. Godzijdank dat er zoveel mensen zijn die begeleiden en coachen en zoveel verschillende dingen te bieden hebben…

Ik voelde dat Roodbaard mij iets kon geven die avond, anders was ik niet gegaan. Ik volgde mijn gevoel en kreeg wat ik wenste! En meer… ;o).

Open hart
Roodbaard zei een aantal dingen, die ik al wist, maar mij toch nog even moest her-inneren. Hij werkte met zijn hart vertelde hij ergens aan het einde van de avond. Ik had dit al gezien en gevoeld want ik kwam op een moment binnen (te laat) dat hij net vertelde dat zijn relatie was verbroken. Ik voelde, hoorde en zag zijn kwetsbaarheid en tegelijkertijd de kracht die hiervan uit ging omdat hij sprak via zijn hart en hij deze pijnlijke ervaring als illustratie gebruikte hoe je met een andere mindset toch je ding kan doen (zonder dat we een huilende Robbert hadden zien staan of helemaal geen Robbert).

En ineens vielen er allerlei puzzelstukjes inelkaar. Zoveel mensen die NLP geven, doen dit niet, zij doen het trucje maar zoals Roodbaard aangaf, geven niet het zaadje. En de mens maakt nu net dat verschil in toepassing.

Wibe Veenbaas van Phoenix zegt veel wijze dingen. Hij zei ook eens; met systemisch werk (familieopstellingen) werk je met ‘het grotere geheel’ met NLP niet, daarom sluit het zo mooi aan, NLP, Systemisch werk én Transactionele Analyse.

Maar zodra je met je hart werkt (met welke modaliteit ook), kom je in verbinding met dat wat groter is (dan leven en dood), noem het God, noem het Prana, noem het Allah, noem het Universum, noem het Hogere zelf of je Ziel. Whatever.

Het hart is inherent verbonden met dit Veld.
Wetenschappelijk onderzoek (al jaren en jaren geleden) heeft aangetoond dat je hart alvorens je iets gezien hebt, weet wat er komen gaat. Bij mensen werd in dit onderzoek gemeten welk signaal het hart gaf bij het zien van een plaatje, er werd iets negatiefs of positiefs getriggerd. Het verschil in signaal van het hart was significant. Men werd voor een computer gezet die willekeurig een volgorde liet zien van de diverse plaatjes (een mooie bloem, een aanvallende slang, etc).

In 100% (ja, je leest het goed, 100%) van de gevallen registreerde het hart, alvorens het plaatje zichtbaar werd, wat er ging komen; iets negatiefs of iets positiefs. Met andere woorden het hart is letterlijk verbonden met het Universele veld (of hoe je het ook noemen wilt), het veld wat zich buiten onze tijd en ruimte bevindt.

Je hart registreert eerst, dan pas je hersenen.
Dit Universele veld plus het Lineaire veld wordt zichtbaar en actief gebruikt in (familie-) opstellingen. Vandaar dat er zoveel informatie vrij komt als er een (familie-)opstelling gedaan wordt.

En nu de brainfart… ja zul je zeggen, dat weet ik al. Ik wist het ook al, maar paste het niet meer toe, was het even vergeten. En voor het geval dat je dit ook was vergeten: intentie is niets zonder actie, een idee krijgt geen fysieke vorm zonder actie en er vindt ook geen transformatie plaats zonder actie van jouw kant.

Ik ging gisteravond dus mediteren en ineens bedacht ik toch even met het deel Woede aan de slag te gaan (ook het werken met delen is een NLP techniek).

En tegelijkertijd her-innerde ik mij een healingtechniek die ik ooit had geleerd van Linda Shay (dolfijnen attunements) en overigens voor degene die haar kennen: Brandon Bays (de Helende reis) doet iets soortgelijks.

Het is echt heel simpel, en daar zit de kracht voor mij in.

Waar gaat het nu om? Precies, het hart. Ja en je hebt weer gelijk, niets nieuws onder de zon.

Het hart is hét transformatie centrum in je lijf. Die kan alles transformeren tot liefde. En ik bedoel Transformeren (van rups naar vlinder), NIET neutraliseren (wat een tijdelijk effect is) en NIET onderdrukken (zodat het lijkt alsof het er niet meer is).

Het transformeert pas echt nadat je het gezien hebt, nadat je écht geluisterd hebt wat het deel (woede, verdriet, leegte, haat, of een andere blokkade, noem maar op) te vertellen heeft, nadat je dat deel (lees: jezelf) echt alle liefde wilt geven die het nodig heeft. Via een visualisatie transformeert het dan als vanzelf, ja in liefde. En daarna kan er opnieuw iets gebeuren en wordt een andere laag zichtbaar..en als dit nodig is gewoon weer herhalen.

Je hart openen, met je hart luisteren, met je hart ontvangen, met je hart (terug) geven en met je hart transformeren.

(En ja, voor alle coaches en begeleiders..dat is dus precies wat we in onze praktijk doen en met ons zelf moeten doen, of niet soms?). Ik heb een stap voor stap versie eind deze week beschikbaar, zodat je het zelf kan toepassen. Als je het nuttig vindt, mail me dan.

Dank je wel Roodbaard! Diepe buiging voor jou en voor mezelf. Dat ik mijn manier om te transformeren weer her-innert heb…

De Dertiger in verbinding met het hart.

Reading Time: 4 minutes.

Geschreven voor http://www.choicez.nl/

Dertigers die een burnout ervaren, die last hebben van dilemma’s en twijfels of levensvragen hebben, zijn op een belangrijk kruispunt in hun leven gekomen; zij willen eigenlijk weer in verbinding komen met hun hart om zo persoonlijk succes te kunnen ervaren wat niet meer afhankelijk is van de buitenwereld. Deze dertigers dragen een enorme potentie in zich mee: het zijn leiders in spé als ze bereid zijn de weg naar binnen te maken. Continue reading “De Dertiger in verbinding met het hart.”

De innerlijke krijger

Reading Time: 3 minutes.

Innerlijke KrijgerElke keer maar weer dat gevecht met zijn leidinggevende, elke suggestie wordt de kiem in gesmoord en afgedaan met een zucht en een negatieve respons. Hij wilt hier anders mee omgaan want dit thema komt regelmatig terug, maar hoe? In dit geval gaan we terug naar de kern van het probleem; autoriteit en het niet aannemen van het mannelijke.

Daar staat hij; onrustig en onzeker tegenover zijn leidinggevende. Ik vraag hem of hij zijn zelfgesmede zwaard wilt pakken en hoe het zwaard in zijn handen ligt. Hij geeft eerst nog aan dat het zwaard met het heft in zijn handen en de punt omhoog moet staan. Op het moment dat hij het zwaard in zijn handen heeft weet hij dat het zwaard met de punt naar beneden gericht moet zijn, rustend op de Aarde. Hij staat daar als een krijger, maar niet in de gevechtshouding.

De innerlijke krijger kent zijn krachten en gebruikt deze op een manier waarop zijn innerlijke beslistheid vorm wordt gegeven. Zijn houding straalt vastberadenheid uit, zijn vernietigende krachten kent hij als geen ander maar hij gebruikt ze in deze houding niet als dusdanig. Alleen als hij weer onbewust dat kleine jongetje wordt en om zich heen gaat slaan.

Waar de leidinggevende eerst met het hoofd geheven tegenover hem stond, zakt nu haar hoofd als hij het zwaard vasthoudt en in ruste is. Hij wilt zich nu omdraaien, gericht naar zijn vader, de mannen achter hem. Daar, daar hoort hij. Hij voelt tegelijkertijd dat hij de ondersteuning niet goed kan ontvangen, de bedding niet goed voelt en onbewust gaat hij ook de strijd aan met zijn vader. Hij weet zijn klus; buigen voor zijn vader en daar laten wat van zijn vader is. Ieder draagt zijn eigen steen. Hij geeft zelf aan een hulpbron nodig te hebben.

Ik leg een placemat neer met de intentie van een hulpbron en ga er zelf op staan om te kijken wat naar boven komt. Ik krijg onmiddellijk een overduidelijke vrouwelijke energie door en “zijn vrouw”. Ik zeg niets, laat hem bepalen wat zijn hulpbron is. Uit het niets zegt hij, “het is raar maar ik voel dat mijn hulpbron mijn vrouw is.” De cirkel is rond, met de hulpbron naast hem kijkt hij naar zijn vader, en als vanzelf kan hij nu buigen. Hij voelt hoe zijn lijf en houding veranderen en hoe anders het is als hij de steun van de mannenwereld daadwerkelijk tot zich kan nemen.

Hij kijkt weer naar zijn leidinggevende, hij voelt dat het anders is en dat hij nu beter bij zichzelf kan blijven. Als zij weer zijn suggesties in de prullebak gooit en hij wordt weer zo erg geraakt van binnen weet hij dat hij nog steeds gezien en gehoord wilt worden door zijn vader. Zij hoeft hem nu niet meer te herinneren aan zijn klus. Hij weet nu dat hij het zwaard bewust kan hanteren. Zo neemt de Volwassene in hem het heft weer in handen en kan het Kind rusten bij de vader.

Telkens als hij van binnen het Zwaard oppakt, weet hij dat hij zijn vader mist en weet hij dat hij van hem houdt.

PS. bepaalde thema’s verdwijnen nooit helemaal, je krijgt ze aangeboden in verschillende verpakkingen (de ene keer je leidinggevende, of een collega, je vrouw / man, of je vader of moeder; ze kunnen allemaal iets in jezelf  triggeren en vaak het Kind in jezelf ) en het gaat erom dat jij iets verandert in jezelf waardoor je ervaring en perceptie over het thema verandert.

De ander kun je tenslotte niet veranderen, alleen jezelf.

Herken je bovenstaande en wil je meer weten of heb je vragen? Laat hieronder je bericht achter en je krijgt zo snel mogelijk antwoord.

Het Magische kind

Reading Time: 2 minutes.

Ik kijk naar de foto, een lief schattig blond meisje, 8 jaar, in een lief jurkje, omringd door haar ouders en zussen. Het is 1943, Duitsland, oorlog. Bombardementen, van schrik de schuilkelder in, angst, in het donker afwachten. Dicht kruipend tegen haar grotere zussen aan, bij haar moeder en vader. Het wachten lijkt wel uren, een donderend lawaai buiten van vliegtuigen die overvliegen en bommen die vallen. Angst, angst, angst.

En dan is er opeens die stilte. Doodse stilte, het luik wordt geopend, de zon schijnt. Die stilte, de angst komt weer naar boven. Ledematen en andere delen van de koeien liggen overal. Het is vreselijk om te zien. Zachtjes huilend loopt ze door de weide, maar te lang stil staan, daar is geen tijd voor. Doorgaan, doorgaan altijd maar doorgaan, maar van binnen huilt ze haar leven lang.

Nu zie ik haar, mijn moeder, van binnen huilend. Ik sta in een familie opstelling op één van mijn studie dagen. Ik mag een stap zetten als ik dat wil. Waarom kan ik niet genieten? Waarom moet ik bij de spontane leuke acties van mijn man altijd de rem erop zetten? Waarom mag ik niet gelukkig zijn?

Daar zit mijn moeder en ik als 12-jarige erachter. Ik kijk naar ze. Zo klopt het. Mijn begeleider zegt:”Roep haar maar. Roep die 12-jarige terug, die hoort niet daar, zij hoort bij jou.”
Ik weet dat het zo is, en met tranen in mijn ogen roep ik mijn kind terug. Ik zeg “Je hoort bij mij, kom bij me”. Ik pak haar bij de hand en neem haar terug. Mijn hart scheurt van binnen in tweeën, ik roep nog: “Het klopt niet, dan is mijn moeder zo alleen”.

Zo loyaal ben ik naar haar toe. Stel je voor dat ik gelukkig ben, dan doe ik haar pijn. Het geluk wat zij niet gekend heeft en of even heeft gehad en weer verloren heeft na de dood van mijn vader.
Zo onlogisch zijn de gedachten van een kind, het Magische kind. Het Magische kind dat werkelijk gelooft dat het op die manier, door loyaal te zijn en in dit geval niet het geluk te nemen, haar moeder helpt. Want zo hoeft ze zich ook niet schuldig te voelen. Zo loyaal en zo verbonden in symbiose. Wat ik voel, voelt zij, wat zij voelt, voel ik.

Ik wil uit mijn onschuld stappen. Wil ik gelukkig zijn dan heb ik schuld te nemen, het is in mijn hoogste goed dat ik kies voor mijn geluk en de Magische gedachte los te laten. Onbewust komt die Magische gedachte altijd omhoog en steeds weer moet ik bewust kiezen voor mijn geluk. En daarmee neem ik schuld.